Voor vragen bel: 06 36 12 81 38

Toen iedereen het zich gemakkelijk had gemaakt, ging Robert door: ‘We zullen met affirmaties, ook wel de wetenschap van het gebed of de Wet van de Aantrekkingskracht genoemd, beginnen. We zullen zien hoe we onze energie kunnen gebruiken om die realiteit waar we het meest naar verlangen, te kunnen aantrekken.We gaan allemaal een krachtig beeld naar het universum zenden, dat wordt gestuurd door alle energie die we maar kunnen opbrengen.

Soms werken affirmaties meteen, soms duurt het maanden, of zelfs jaren voor ze uitkomen. Maar onthoud dat op energieniveau gelijken elkaar aantrekken. Door onze gedachten en gevoelens op deze manier te gebruiken, worden ze een soort persoonlijke toverstafjes, waarmee we in de universele energie kunnen reiken om situaties die we wensen naar ons toe te trekken!’

‘Gaaf!’ zei Ian, een cursist met grote heldere blauwe ogen, die een onderzoek deed naar het verband tussen de tekens op de iris en de staat van iemand’s lichaam. ‘Ik heb wel eens een affirmatie gedaan en die heeft niet gewerkt. Misschien geeft mijn energie de affirmatie wel extra kracht!’ Ian zag er niet goed uit. Ik vroeg me af of hij wel goed geslapen had.

‘Je zou best eens gelijk kunnen hebben, Ian,’ Edward keek naar Robert, die hem een teken gaf om door te gaan. ‘Dit is een belangrijk punt, dat ik net zo goed nu kan behandelen. Affirmaties werken heel nauwkeurig en reageren op elke associatie die je hebt met hetgeen je je wenst. Als je, ook al is dat onbewust, succes met stress en pijn associeert, zou je jezelf met hoofdpijn kunnen opzadelen.’

Hij richtte zich nu tot de hele groep: ‘Als er dus vervelende ontwikkelingen in je leven zijn terwijl je je met affirmaties bezighoudt, praat daar dan over in je wekelijkse sessies met een van ons, zodat we erachter kunnen komen of die door onbewuste associaties worden veroorzaakt.’

Een bliksemschicht, gevolgd door een knallende donderslag en een zondvloed van regen leken de ernst van Edward’s woorden te onderstrepen.

Toen de regen afnam ging Robert door: ‘Formuleer nu je wens.’

Het beeld dat ik eerder had gehad kwam weer bij me op.
‘Ik ga mezelf visualiseren alsof ik alles in me opneem wat Robert ons wil leren!’zei Daphne nadrukkelijk. ‘En dat betekent dat we veel beter weer moeten hebben!’

‘Ja, beter weer!’echode iemand en iedereen lachte. De storm zou immers nog dagen duren.

Daphne’s verlangen om zich te openen was voelbaar, maar ik vroeg me toch af of ze bang was om te falen. Er kwam zoveel tegelijk op haar af.

Edward zei zacht: ‘Affirmaties werken sterker als je met “ik” begint. Formuleer dan je affirmaties met zoveel positieve gevoelens als je kunt, alsof het werkelijk gebeurt. Vóel de positiviteit die met de situatie gepaard gaat. Stel je affirmatie in de tegenwoordige tijd en gebruik geen woorden als nee, geen, nooit. Het universum gaat alleen maar in op wat werkelijk is.’

‘Ik werk mee aan een workshop die een absoluut succes voor ons allen is!’ zei ik in mezelf en weer zag ik de kamer vol met geïnspireerde gezichten en Daphne lachend en stralend voor me.

‘Ik leer alles wat Robert ons wil leren!’Lisa sprak harder om zich, boven de donder uit, verstaanbaar te maken. ‘Al was het maar door osmose,’voegde ze eraan toe en iedereen lachte.

‘Ik geef mijn pleegkinderen alle verzorging die ze nodig hebben!’ luidde de affirmatie van Don.

‘Ik ben succes!’zei Ian, ‘En ik zie me in de zon op de Caribische zee zeilen.’

‘Er is overal zon om me heen,’zei Daphne ernstig terwijl de storm buiten woedde. Er werd wat gelachen en tersluiks naar Robert gekeken, om te zien hoe hij zou reageren.  Iedereen wist dat de officiële weersverwachting was dat die zich nog dagen voort kon zetten en niemand geloofde dat iemand, wie dan ook, met een affirmaties het weer zou kunnen veranderen .
Robert bleef gewoon zichzelf ‘Goed zo!’lachte hij. ‘Als we succes willen hebben, hebben we elk beetje energie nodig. Laten we beginnen.

Word je van elk deel van je lichaam bewust, terwijl ik je erdoorheen leid en de cellen zich met energie laat vullen. Begin met je op de nagel van je rechter grote teen te concentreren.’

Ik liet al mijn gedachten los terwijl mijn geest zich op mijn tenennagel richtte. Die begon zich vrijwel direct met energie te vullen.

Robert leidde ons naar de huid, de spieren en de botten van de grote teen en vandaar op dezelfde wijze naar de andere tenen. Daarna gingen we naar de huid, de spieren en de botten van de rechter voet en vervolgens naar het rechterbeen.

Doordat ik dit twee maanden lang dagelijks had geoefend, merkte ik dat het lichaamsdeel waarop ik me concentreerde, zich nu automatisch met energie vulde.

Van daaruit leidde hij onze aandacht naar de huid, de spieren en de botten van het bekken en via de wervelkolom naar de ribben, de wervels en de schouderbladen naar de armen, de kaken, de schedel, tanden, kin, lippen, neus, wangen, oren, ogen, hersenen en kruin. Ik werd me zelfs bewust van mijn haar.

Door de energie die Robert de kamer in had gepompt, merkte ik dat het makkelijker was om mij van de lichaamsdelen die hij opnoemde bewust te worden. En toen ze stuk voor stuk opgloeiden, voelde het of ze zoveel meer energie uitstraalden dan ik zelf ooit had kunnen genereren.

Toen ging hij naar de organen en de klieren. Dat ging me minder makkelijk af. Als ik bij een onderdeel kwam dat niet tot bewustzijn wilde komen en dus ook niet ging gloeien hijgde ik vijf of zes keer. Daardoor ging mijn energiepeil omhoog en lukte het wel.

Ik moet nog lachen als ik op die twee maanden terugkijk dat ik deze oefening dagelijks deed. Robert had ons gevraagd een donker plekje op te zoeken, waar zo min mogelijk prikkels van buitenaf konden doordringen. Dat was moeilijk in mijn zonnige appartement aan het strand, dat een beetje aan een aquarium deed denken omdat de drommen langslopende badgasten aan alle kanten naar binnen konden kijken. Het enige plekje, behalve de badkamer, waar ik nog enigszins privacy had, was een kleine wandkast die vol met mijn kleren hing. Daarin had ik elke dag op een strandbed gelegen, met de broeken en jurken boven me bungelend, en nauwelijks enige ademruimte. Daar had ik, met de deur dicht om me maar zoveel mogelijk te isoleren, het genereren van energie geoefend.

En terwijl ik daar zo in mijn eentje lag te oefenen, ontdekte ik dat, als mijn aandacht naar een lichaamsdeel ging, de delen die daarmee verbonden waren zich ook met energie vulden. Zo ontdekte ik hoe de urethra, de blaas, de nieren en de bijnieren met elkaar waren verbonden. Net als de anus, de dikke darm, de dunne darm, maag en mond. Door me op verschillende delen van het lichaam, waarvan ik wist dat zich daar een orgaan bevond, te concentreren, was ik in staat geweest de lever en enkele andere organen en later zelfs enkele klieren te vinden. Gek genoeg had ik de longen niet kunnen voelen.

Maar nu, nu Robert mijn aandacht erheen leidde, begonnen mijn longen te gloeien met een stroom van energie.

‘Voel hoe de zenuwen van de hersenen naar je ogen, je oren, je mond en je lippen lopen.’ Opeens leek het of mijn lichaam knetterde van de bliksem terwijl ik de energie door mijn lijf voelde gaan, die sterker werd in mijn handen en voetzolen. Daarop richtte Robert onze aandacht op onze bloedsomloop. De energie veranderde en ik voelde mijn hele lichaam doordrongen van warme en koesterende stromen.

In de loop van mijn energiewerk had ik ontdekt dat elk deel van mijn lichaam een bepaalde gevoelskwaliteit had – een gevoel dat ik vele malen eerder had gehad. Ik had dat nauwelijks bewuste gevoel in verband gebracht met een lichte maag-buikpijn, zonder precies uit te zoeken waar die vandaan kwam.

Maar sinds die tijd ben ik me gaan realiseren dat onze organen overdag tot ons spreken. Omdat we niet weten dat dit mogelijk is, herkennen we hun signalen niet. Ik had nog nooit van een lever- of niergevoel gehoord en dacht dus niet dat communicatie met onze ingewanden mogelijk is.

Nu weet ik dat elk deel van het lichaam – de atomen, moleculen, organen, het zenuwstelsel en
andere stelsels – een bepaalde combinatie van trillingen (of energie) uitzendt, met elk zijn eigen klank. Samen creëren onze lichaamsdelen een ingewikkeld muzikaal akkoord. Deze akkoorden kunnen het gehele spectrum omspannen, ook het enorme bereik buiten onze normale waarneming.

Onze lichaamdelen zenden een symfonie van verschillende kwaliteiten van energie uit, die we kunnen voelen. Maar we kunnen ze ook zien: als de aura, de energie die de mens omhult en die velen kunnen waarnemen. Edward had ons een deel van dit energieveld op de Kirlianfoto’s laten zien.

Deze energievelden zijn een onderdeel van de energievelden van grotere entiteiten. Dat kunnen families zijn, of onze gemeenschap en de mensheid als geheel, maar ook grotere eenheden zoals het leven op aarde, het zonnestelsel en, natuurlijk, het universum. We dragen allen bij aan deze energievelden, die, op hun beurt, ieder van ons voeden. Elk energieveld, groot of klein, is, net als het menselijk lichaam, in een proces van beweging en ontwikkeling. De hele mensheid is zich aan het ontwikkelen uit vele kleine energievelden (culturen, godsdiensten, volkeren) tot een geïntegreerd geheel.

Er komt heel wat kijken bij dit laatste proces, dat vaak globalisering wordt genoemd. Terwijl het bezig is, worden wij blootgesteld aan uitputtende machten en overrompelende problemen die bij de groeipijnen horen, terwijl de diverse energieën in het veld, die de mensheid overspoelen, langzaam in harmonie komen.

Het is natuurlijk niet zeker dat we mondiale eenwording kunnen waarmaken. In het verleden zijn vele pogingen om nieuwe entiteiten te scheppen (soorten, dieren of planten) mislukt.

Toen Robert klaar was met het leiden van onze aandacht van het ene lichaamsdeel naar het andere, vervolgde hij: ‘ Wees je nu bewust van je hele lichaam, zowel aan de buitenkant als van binnen en hijg of hyperventileer vijf of zes keer. Voel hoe de energie in de cellen toeneemt…’

Hij zweeg een paar ogenblikken. ‘Zeg nu je affirmatie hardop alsof ze al werkelijkheid is geworden en op een lange uitademing stel je je voor dat je de energie gebruikt om de woorden die je visualiseert, vanuit je kruin naar beneden, door je hele lichaam heen en door je voetzolen naar buiten te duwen. Laat dan je lijf zich weer met energie vullen en herhaal de affirmatie in je eigen tempo tien maal, waarbij je elke keer je affirmatie op een uitstoot van energie de ether in stuurt.

Je huiswerk voor de komende twee maanden is deze oefening vijfentwintig maal per dag te doen en elke verandering in je gevoelens of in je lijf te bespreken tijdens je wekelijkse persoonlijke sessie met Eliza, Edward of mij. Zoals Edward al zei, affirmaties werken sterk en kunnen een onverwachte uitwerking hebben.’

‘Ik ben bezig een workshop te leiden die een absoluut succes voor ons allemaal is!’ zei ik uitbundig hardop, toen ik me realiseerde dat iedereen zo in zijn oefening opging dat niemand enige aandacht besteedde aan wat zijn buurman zei.

Toen de oefening langzamerhand verwaterde viel het me op dat Robert niet één keer door de storm was gestoord. Ik wierp een steelse blik naar buiten en tot mijn verbazing zag ik hoe de zon door de zwarte wolken heen brak.

‘Kijk eens naar het weer!’lachte Daphne verrukt. ‘Mijn affirmatie werkt al!’

‘Daphne, de Zonnegodin!’ grapte iemand en ik besefte weer dat noch ik, noch iemand van de cursisten werkelijk geloofde dat haar affirmatie enig effect op het weer zou hebben. Het was makkelijker om de weersvoorspelling te geloven, hoewel die niet klopte. Maar Daphne straalde. Op de een of andere manier zette haar blijdschap de toon voor de rest van de cursus.

De cursus was inderdaad een succes en het weer is werkelijk omgeslagen. En tien maanden later behaalde Daphne haar diploma met onderscheiding. Nu, dertig jaar later, werk ik nog steeds met energie en affirmaties. Ik heb gemerkt dat het, als ik me ervan bewust ben wat ik met mijn leven wil en dat dagelijks met affirmaties ondersteun, mij een mate van geluk oplevert, waarvan ik voor Roberts cursus niet had durven dromen.

Dr. Lisinka Ulatowska, PhD

Je mag deze drie verhalen vrij verspreiden zodat iedereen van Robert’s werk kan genieten en kan werken aan een betere wereld voor ons allen.

Close Menu